İktidar ortağı Doğru Yol Partisi, milletvekillerine hakim olma otoritesini kaybetmiş durumda iken... DYP'de hemen her gün bir-iki milletvekili 'gördüğüm lüzum üzerine' diye başlayan cümlelerle partisinden istifayı basıyor iken... Bu konjoktürde bu milletvekillerinin Meclis kulislerindeki tek hareketleri ise 'çaresizlik' gösterisi idi...
28 Şubat darbesinde vekiller neden istifa etti? "Gördüğüm lüzum üzerine..." Dilekçeleri de ne idi? Ne zulümler, ne mağduriyetler, ne çileler...
28 Şubat darbesi...
Bugün, bir antidemokratik sürecin yıldönümü...
27 Mayıs İhtilali sonrası kurulan Yassıaada Mahkemeleri gibi...
Merhum Başbakanlardan Adnan Menderes'in idam edilmesi gibi...
12 Eylül askeri darbesinden hemen sonra hiç sorgusuz sualsiz darağacına gönderilen, gencecik ülkücü gençler Selçuk Duracık ve Halil Esendağ'ların asılması gibi...
Ne zulümler, ne mağduriyetler, ne çileler...
Bu zulümleri, bu mağduriyetleri, bu çileleri artırmak mümkün...
28 şubat darbesi süreci de işte bunlardan biri..
1997 yılının yine soğuk bir Şubat'ında, 28 Şubat'ta toplanan Milli Güvenlik Kurulu kararlarının ardından Türkiye'de başlayan/başlatılan antidemokratik sürecin yıldönümü bugün....
Savrulan hayatlar, bezginleşen yürekler ve 'yarasa'laşan 'demeç'lerin gölgesi altında geçen birkaç yıl...
***
Bu yılları herkes kendi cephesinden değerlendirdi, değerlendiriyor, değerlendirecek elbette..
28 Şubat sürecinin en hararetli süreci...
Kimilerine göre askerler yönetime 'ha el koydu ha koyacak'...
Yine kimilerine göre kimi büyük gazetelerin İstanbul'daki merkezlerinde 'Ordu yönetime el koydu' maketleri bile hazır...
Yargı mensuplarına bir yandan brifingler verilirken...
Ekranlar Ordu içindeki bir darbeci gurubun adeta sesi olmuşken...
Çevik Bir öncülüğünde hemen her gün her kesime ayar verilmeye çalışılırken...
Gazete manşetleri abuk sabuk, asparagas, yalan haberleri manşetlerine taşırken...
İktidar ortağı Doğru Yol Partisi, milletvekillerine hakim olma otoritesini kaybetmiş durumda iken...
DYP'de hemen her gün bir-iki milletvekili 'gördüğüm lüzum üzerine' diye başlayan cümlelerle partisinden istifayı basıyor iken...
Bu konjoktürde bu milletvekillerinin Meclis kulislerindeki tek hareketleri ise 'çaresizlik' gösterisi idi...
'İstifa ettim ama bunu anlatamam...' dercesine...
Psikolojik harekatın en yoğun yaşandığı ve kimsenin kimseyi tanımadığı bir ortam...
DYP'den istifa eden milletvekilleri TBMM Başkanlığı'na sundukları istifa dilekçelerinde hangi gerekçe/leri öne sürüyorlardı diye sorarsanız...
Tek bir cümle yazıyordu dilekçelerinde;
- "Gördüğüm lüzum üzerine..."
Bu gerekçenin ne manaya geldiğini de okurlarımızın yorumlarına bırakalım...
Kaynak: Milli Gazete Haber Merkezi