Yeni Yıl Geliyor… Zamlar Geliyor… Maaşlar Hâlâ Yolda
Yeni yıl geliyor.
Takvim hazır, vitrinler süslü, umutlar ütülü.
Bir tek maaşlar hâlâ “incelemede”.
Zam haberleri var ama kendileri yok.
Sanırım toplu taşımayla geliyorlar, aktarma kaçırmış olabilirler.
Emekli bekliyor.
Ama panik yok, çünkü beklemeye alışkın.
Zam oranı açıklanıyor, emekli önce hesap makinesine bakıyor, sonra boşluğa…
“Bu zam mı şimdi?” diye soruyor.
Cevap yok. Zaten cevaplı bir soru değildi.
Asgari ücretli için yeni yıl, yeni umut demek.
Umut bedava olduğu için bol.
“Asgari ücretle geçinilir” diyenler muhtemelen hiç denemedi.
Deneyenler konuşmuyor; çalışıyor.
Memur daha sistemli.
Zam açıklanır açıklanmaz üçe bölüyor:
Biri kiraya,
Biri faturalara,
Biri de “zaten yetmedi” klasörüne.
Market fiyatlarıysa zam beklemiyor.
Onlar yeni yıla erken giriyor.
Öyle hızlı zamlanıyorlar ki kasiyer bile şaşkın:
“Dün sattığımız ürün ama fiyatı ben de tanıyamadım.”
Yeni yıl dilekleri de sadeleşti.
Kimse ev, araba, tatil dilemiyor artık.
Herkes aynı şeyi fısıldıyor:
“Bu ay maaş ay sonunu görsün yeter.”
Eskiden yılbaşı çekilişinde büyük ikramiye çıkardı.
Şimdi en büyük ikramiye:
Ay bitmeden maaş bitmemesi.
Ama merak etmeyin…
Zamlar açıklanacak.
Rakamlar büyük olacak.
Alkışlar atılacak.
Sonra herkes eve gidecek, markete uğrayacak ve gerçekle tanışacak.
Çünkü biz bu filmi biliyoruz.
Fragmanı umut,
Filmi hayal kırıklığı,
Finali “bir dahaki zamma artık”.
Yeni yıl geliyor.
Takvim değişiyor, etiketler değişiyor, umutlar el değiştiriyor.
Bir tek değişmeyen şey var:
Maaşın ay sonuna değil, ayın ortasına bile yetmemesi.
Ama olsun…
Biz yine de güleriz.
Çünkü bu ülkede geçim zor, mizah şart.
Mutlu yıllar.
Gerçekten mutlu olabilenlere…