CAHİLİYE DEVRİ

CAHİLİYE DEVRİ

Hepimiz duymuşuzdur cahiliye devrini. İslamiyet’in Mekke’ye gelmeden önceki dönemine denilmektedir. Cahiliye kelimesi; Arapça cehile (bilmeme) kelimesinden geliyor.

- Oysa o dönem zirvede olan şairler ve edipler vardı.

-Peki o zaman bilmedikleri neydi?

-O dönemde Mekke’de ne krallık ne monarşi ne de demokrasi vardı. Mekke; kabileler, aşiretler ve güçlü aileler tarafından yönetiliyordu.

-Sosyal hayatı; ataerkil bir toplumdu. Evin reisi babaydı ve evin sorumluluğu babaya aitti.

-Çok evlilikler, sıradandı. O kadar ki; bir adam 50 ye yakın kadınla evlenebiliyordu. İslamiyet geldiğinde bu dört eşle sınırlandı ve hatta tek eş tavsiye edildi.

-O dönem erkek güç anlamına geliyordu ve bundan dolayı erkek çocuk değerliydi. Kız çocuğu ise sevilmez ve fazlalık görülür ve bazen diri diri gömülürdü.  Bunun da bir geleneği vardı; Ya kız çocuğu 5-6 yaşına geldiğinde anne veya babası gezmeye diye götürür ya da doğar doğmaz kız çocuğuysa gömülürdü.

-Bu insanlık dışı adet son derece yaygın olmasına rağmen karşı çıkanlar da vardı.

-“O dönemin meşhur şairlerinden Ferazdak’ın dedesi Sa’sa’a, kendi malından fidye vererek, bu zavallı kız çocuklarını kurtarırdı.“(İslam öncesi Mekke dönemi ve Hz. Muhammed. Prof. Dr.ihsan Süreyya Sırma).

-Kölelik yaygın ve yasaldı. En çok ezilen sınıftı hatta sınıf bile denemez insandan daha çok eşya gözüyle bakılıyordu. Köleler; alınıp satılır, miras bırakılır, fuhuşa zorlanırdı.

-Ya şimdi ki dönem…

-Kadın ne kadar değerli?..

-Çocuk ne kadar değerli?..

-İnsan ne kadar değerli?...

-Üzülerek söylüyorum ki, cahiliye döneminden çok daha kötü şeyler duyuyoruz.

-Gelinine tecavüz eden kayınpeder, üç aylık bebeğini çuval gibi döven baba, kendi öz çocuğunu yakan anne…

-Hadi o dönem cahiliye devriydi, peki bu dönem?..

-Oysa bu dönem demokrasi var, adalet var, güvenlik güçleri var, mobese var…

-Ve bu çağ bilginin en rahat erişildiği, kitabın en rahat basıldığı çağ. Bu çağda bu cehalette neyin nesi?.. 

-İşin garibi bu suçlular arasında her kesimden insan var. Demek ki kötülükler, bilgi cehaletinden değil de, ahlak ve erdem yanımızın eksik olmasından kaynaklanıyor. O yüzden çocuklarımızı büyütürken; vicdan sahibi, erdemli ve ahlaklı bireyler olarak büyütmeli…

  F. ÇOLAK